Na dat ik van Gesta naar Baronie ben verandert was het wel wat moeilijker want ik kende niemand daar. In het begin durfde ik niks maar het ging wel goed alleen ik was heel verlegen. De eerste wedstrijd die ik heb gespeeld zou ik namelijk niet mee mogen spelen maar ik was de hele tijd aan het zagen. ik zat tegen de zijlijn op de bank en had beloofd aan de trainer dat als hij mij erin zet dat ik vier keer ga scoren dus de trainer gaf me een kans ik kwam erin en had vier keer gescoord. Dat was een van de beste momenten uit mijn leven. Ik had veel vrienden gemaakt en het ging allemaal heel goed. We werden elke keer kampioen iedereen was zeer gelukkig. Mijn ouders waren heel blij maar wisten toen niet echt wat ze moesten doen want ze wisten de taal nog niet. Na twee jaar werd ik gescout door Nac Breda en Willem 2. Ik was heel zenuwachtig omdat ik niet wist wat ik moest doen.